fbpx
Interview

CEO Invictus Games 2020 Conny Wenting: ”ik heb het lef gehad om dit proces aan te gaan”

Van 9 tot en met 16 mei wordt de vijfde editie van de Invictus Games in Den Haag georganiseerd. Wat velen voor onmogelijk zagen, lukte uiteindelijk toch; de Invictus Games komen naar Nederland. Mede dankzij de grote inzet en het doorzettingsvermogen van Conny Wenting, de CEO van dit internationale sportevenement voor fysiek en/of mentaal gewonde militairen. Conny is een dame met een verhaal en een onuitputtelijke drijfveer om bepaalde thema’s zoals mental health bespreekbaar te maken. Honderd dagen voor het event, tussen de persconferentie en feestelijkheden door, spreekt Esther hierover met Conny.

 

Wie is Conny?
Ondernemend. Een grote passie voor sport, voor besturen en met name een passie voor de kracht van sport. Je ziet dat de sportclub de hoeksteen van de samenleving begint te worden. Wat vroeger de kerk was, zijn nu samen sporten en sportverenigingen. Het verbroedert, omdat mensen van verschillende achtergronden elkaar daar ontmoeten. Daarnaast vind ik sport als onderdeel van revalidatie heel belangrijk, omdat ik dat zelf ook ervaren heb tijdens mijn ziekte dertig jaar geleden. Vaak is sport voor mensen een reden om ’s ochtends weer uit bed te komen. Dat zie je bij de Invictus Games, met name voor mensen die mentale problemen hebben. Dat is iets wat ik breder wil uitdragen. Maar ik houd mij ook heel erg bezig met het bedrijfsleven. Topsport kan bedrijven helpen, maar omgekeerd natuurlijk ook; de bestuurlijke omgeving van sport kan heel veel leren van de professionalisering in het bedrijfsleven. Wat is dan mijn persoonlijke drijfveer? Ik merk dat het belangrijk is om mijn eigen verhaal te vertellen. Vrouwen vertellen dat vaak niet, wij gaan gewoon door met hard werken en waar we goed in zijn. Maar ik merk dat als ik mijn verhaal durf te vertellen, dat dat anderen inspireert. De Invictus Games zijn denk ik op mijn pad gekomen omdat sport als onderdeel van een revalidatieproces zo in mijn eigen DNA zit. Dat wordt nu ook zichtbaar door de verhalen van de fysiek of mentaal gewonde militairen die deelnemen aan de Invictus Games. En eigenlijk zou de kracht van sport in de gehele Nederlandse maatschappij een veel grotere zichtbaarheid mogen hebben, zeker als het gaat over inclusie, mensen uit hun isolement halen en het durven praten over mentale problemen.

 

 

Je zegt dat je ook wat dingen over jezelf hebt ontdekt de afgelopen jaren sinds je begonnen bent bij de Invictus Games, wat zijn deze?
De Invictus Games zijn niet alleen “life-changing” voor de deelnemers. Er wordt meestal eerst gekeken naar degene die het trauma overkomen is, maar de impact op “Friends & Family” is even groot. We kunnen de Invictus Games gebruiken om in de samenleving de discussie rondom mental health makkelijker te voeren. Wat ik merk is dat de Invictus Games inmiddels ook gebruikt worden door onze sponsoren om deze zelfde discussie binnen hun bedrijf te voeren. Dus wat je ziet is dat partners nu ook bij ons aankloppen en zeggen: ‘’Kunnen we bijvoorbeeld met de sporters van het Nederlands team, dit soort thema’s bespreekbaar maken?’’” Ze nemen hun “corporate social responsibility” door de Invictus Games als platform te gebruiken, dat vind ik fantastisch!”

Wat is volgens jou de reden dat jij op deze positie zit?
Ik heb heel veel lef getoond. Ik vind het niet zo leuk om positieve dingen over mijzelf te zeggen, want ik heb liever dat andere mensen dat over mij zeggen. Maar het vergde wel moed en lef om deze stap te maken. Toen ik aan mijn collega vroeg om de Invictus Games naar Nederland te halen zei hij: ‘’Als ons dat niet lukt, lukt niemand dat.’’ Maar je hebt wel een paar gekken nodig die ondernemend zijn. Samen met hem heb ik het lef gehad om dit proces aan te gaan. Met uiteindelijk een kans van falen, er zit ook een bepaalde mate van topsport in. Ik heb de ambitie om het evenement naar een ander niveau te brengen dan ”internationaal multi-sport event voor militairen”. Juist het extra component rondom mental health en op een net iets diepere laag verbinding maken, tilt het evenement naar een hoger niveau en maakt meer impact op veel betrokken stakeholders . Dat is denk ik de reden dat ik op deze plek zit, omdat ik het zelf meegemaakt heb en omdat dit gaat over persoonlijke ontwikkeling en leiderschap. Hoe maak je impact, blijf je zelf op je plek, bespreek je rouw en verlies? Het gaat tijdens het evenement nu meer over die kwetsbaarheid.

Welke van deze eigenschappen zijn typisch vrouwelijk?
Vrouwelijke eigenschappen zijn met name de kwetsbare factor en de zachte kant. Daardoor lukt het beter om een veilige omgeving te creëren waardoor er een mogelijkheid is om te praten over rouw, verlies. Iets wat juist voor deze doelgroep noodzakelijk is in hun helingsproces maar tegelijkertijd vaak “heel groot”. In de militaire wereld wordt het vaak niet als stoer gezien om over deze zaken te praten. Maar je merkt dat deze Games voor veel mensen een aanknopingspunt kunnen zijn, en we hiermee toch het thema algemeen beter geaccepteerd krijgen. Ik denk dat dat vrouwelijke energie en vrouwelijk leiderschap nodig heeft.

Eigenlijk is het heel stoer om je kwetsbaar op te stellen. Misschien heb je dat zelf ook wel gemerkt dat als je je kwetsbaar opstelt dat je veel meer verbinding krijgt met anderen.
Absoluut, die leercurve heb ik inmiddels doorlopen. Eerst vijfentwintig jaar in de “corporate wereld”, nu in deze mannenwereld van samenwerking met defensiedoelgroepen, waar het natuurlijk vaak gaat over hiërarchie, senioriteit, doorgroeien naar posities gebaseerd op hoe lang je er bent, en niet perse over de juiste “skillset”. Ik merk het ook als vrouw zijnde in die wereld, het creëert een andere energie in meetings, als kwetsbaarheid er mag zijn.

Jij loopt al jaren in diverse “mannenwerelden” rond. Wat is jouw tip aan jonge vrouwen die daar rondlopen? Of wat zou je tegen je jonge zelf zeggen met de ervaring die je nu hebt?
Ik denk zeker dat dit de kwetsbaarheid is waar we het al over hebben gehad. Blijf dicht bij jezelf. Durf je vrouwelijkheid en je vrouwelijke energie in je leiderschap en persoonlijke ontwikkeling in te zetten. Daarin kun je toch het verschil maken in een mannenwereld, of in ieder geval een andere bedding creëren door de thematiek anders vast te pakken. Ik wou dat ik daar wat eerder stappen in gemaakt had. Ik geef nu o.a. ook trainingen in jong leiderschapsprogramma’s. Ik vind het fantastisch dat er nu al aandacht aan besteed wordt om naar dat kwetsbare stuk te gaan. En neem je verlies, neem je rouw. Hoe pijnlijk dat ook is, het helpt je in je persoonlijke groeiproces en daardoor je leiderschap. Je blijft vaak weg van de pijn, maar het helpt je ook dichter bij je passie te komen. Want uiteindelijk is dit project niet voor niks op mijn pad gekomen. Ik heb het zelf gecreëerd, ook omdat ik teruggegaan ben naar mijn passie en mijn hart gevolgd heb. En dan lukt het dus blijkbaar ook.

Dat je valt, dat maakt niet uit, het gaat erom hoe je vervolgens weer opstaat

Wie inspireert of inspireren jou?
Inspiratie zit voor mij vaak in kleine dingen. Ik heb niet zozeer een rolmodel,  maar het zijn voor mij mensen met een persoonlijk verhaal waar vaak een trauma of verlies inzit. Ik denk dat de verhalen van de deelnemers van de Invictus Games mooie voorbeelden zijn. Dat zijn mensen die gevallen zijn. Dat je valt, dat maakt niet uit, het gaat erom hoe je vervolgens weer opstaat. En dat is dan een inspiratiebron. Maar die inspiratiebronnen zijn vaak ook de mensen die daar omheen staan, die deze persoon helpen op te staan. Het gaat erom dat die verhalen verteld worden. Juist mensen een podium geven die voor hun gevoel niet iets heel groots gedaan hebben, maar wel het verschil gemaakt hebben. Uiteindelijk gaat het bij geïnspireerd worden ook over talentidentificatie en talentontwikkeling, elk mens heeft een talent. Ik hoop dat iedereen de inspiratie vindt of ondersteund wordt het beste uit zichzelf te halen.

Wat wil je dat de legacy van de Invictus Games in Nederland is?
Legacy zit voor mij in ieder geval in inclusie en in aangepast sporten. Sport als platform gebruiken en kijken hoe we de jeugd, met- of zonder een beperking kunnen samenbrengen. En ook de rol van veteranen en de rol van armed forces in de wereld anders op de kaart zetten. Wij hebben eigenlijk geen realistisch beeld van de veteranen, of in ieder geval geen positief beeld. Dat willen we veranderen met de Games.

Maar voor mij gaat het uiteindelijk ook over de veerkracht van de mens. Iedereen krijgt zijn trauma’s, die vaak heftige impact hebben maar wel een voedingsbodem voor groei zijn.. De veerkracht van de mens is groot en dat is eigenlijk iets wat ik wat breder uit zou willen dragen.
“With ordinary talent and extraordinary perseverance, all things are attainable”. (Thomas Fowell Buxton)

Wat ga jij doen na juni?
Dat is een hele goede vraag. Ik ga er eerst voor zorgen dat we de hele Games goed afhandelen, daarna kijk ik wat er weer op mijn pad komt.

De discussie rondom mental health is iets waar ik mij graag voor in wil blijven zetten

Zie je voor jezelf een rol om hiermee verder te gaan? Om dit verder uit te dragen?
Dat is wel wat ik hoop. De discussie rondom mental health is iets waar ik mij graag voor in wil blijven zetten. Als je kijkt naar de huidige jonge generatie – ik heb zelf een dochter van achttien – dan zie je dat die opgroeien met sociale media, maar dat is veel uiterlijke schijn. Er zitten vaak zoveel andere verhalen achter. Ik zou het mooi vinden om daar ergens een beweging aan te jagen om mensen te stimuleren om zich uit te spreken. Dit project is voor mijn eigen persoonlijke ontwikkeling fantastisch geweest om weer dingen te leren en te zien. Je bent nooit te oud om te leren.

Heb jij een bepaalde quote of levensmotto?
Dan kom ik toch weer terug op de Pippi Langkous quote: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.” Zo heb je ook een quote: “Iedereen zei dat gaat niet, toen kwam er iemand die dat niet wist en die deed het gewoon.” Ik zou willen dat wat meer mensen die drive hebben. Want als je je passie en energie inzet, dan zie je dat heel veel mogelijk is. Iedereen riep: ‘’Invictus Games naar Nederland? Dat kan niet. Zo’n budget binnen harken? Dat kan gewoon niet.’’ Maar er zijn dus twee mensen die gezegd hebben: ‘’Laten we dat maar eens gaan doen’’ en dat is gelukt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *