fbpx
Interview,  Over de grens

Marketing rights delivery manager FIFA Juliane Klemp: ”Als je het avontuur wil aangaan, moet je uit je comfort zone komen”

Juliane Klemp is geboren in Duitsland, maar verhuisde tijdens haar studententijd naar Nederland. Ze nam de Nederlandse identiteit aan en startte daar haar carrière in de wereld van sport & events. Na uitstapjes naar Zweden, Engeland, Zuid-Afrika, Brazilië, woont ze nu in Zwitserland en werkt ze voor de FIFA. Emma spreekt met haar over de landen waar ze woonde, het durven aangaan van uitdagingen en de Nederlandse kroeg.

Kun je wat over jezelf vertellen?
Ik woon nu in Zwitserland, ik ben in oktober afgelopen jaar verhuisd. Ik werk bij de FIFA. De afgelopen jaren heb ik in het voetbal gewerkt, maar ook in andere sporten. Hiervoor heb ik bij een bedrijf gewerkt dat CSM Live heet. Ik heb daar tien jaar gewerkt. Wij deden de branding en signage voor de stadions. Dat houdt in dat wij het stadion volledig aankleedden in toernooisferen. Alles waar een logo op stond, waren wij verantwoordelijk voor. Dus ik heb heel veel met de FIFA samengewerkt, maar dan altijd vanaf de andere kant.

Wat is je functie bij de FIFA?
Ik ben de Marketing Rights Delivery Manager. Wij zorgen ervoor dat onze partners, zoals adidas en Visa, de rechten krijgen die ze volgens het contract zouden moeten krijgen. Wij regelen dat hun namen en logo’s te zien zijn op de borden rondom het speelveld, bij de mediamomenten etc. Er zijn veel rechten die meespelen, dus daar letten wij op.

Hoe ben je in Zwitserland terecht gekomen? Wat heb je allemaal gedaan in de tussentijd?
Dat ging met heel veel tussenstappen, in verschillende landen. Ik kom oorspronkelijk uit Oost-Duitsland, dus ik ben opgegroeid achter de muur. Toen ik veertien was, viel de muur. Tijdens mijn studie bedacht ik dat ik een halfjaartje naar het buitenland wilde. Er waren verschillende landen waar studenten heen konden, maar in elk land was er maar één plek. Eentje in Engeland, in Nederland (Nijmegen), Italië en Denemarken. Ik dacht: iedereen die dat wil gaan doen, gaat naar Engeland, dan kunnen ze gewoon Engels praten. Vervolgens dacht ik: dan ga ik Nederland proberen. Vervolgens heb ik die plek gekregen en heb ik daar een halfjaar gestudeerd. Na een maand ontdekte ik al: een halfjaartje is niet echt lang en dus heb ik mijn studie meteen verlengd naar een jaar. Vervolgens ben ik teruggegaan naar Duitsland om mijn studie af te maken en daarna naar Nijmegen verhuisd. In de tijd dat ik in Nijmegen woonde, ben ik ook Nederlands geworden.

Waarom ben je op een gegeven moment naar Nederland verhuisd?
Lachend: Ik had een vriendje daar. Ik heb het heel leuk gehad in Nijmegen, veel vrienden gevonden en mijn leven daar opgebouwd. Toen moest ik daar een baan vinden, en dat is niet zo makkelijk als je Nederlands/Duits praat. Maar het is wel gelukt, ik ben beleidsmedewerker sport geworden bij de gemeente Doetinchem. Ik heb daar zes jaar gewerkt. Ik vind het nog steeds heel tof van mijn eerste baas dat hij het durfde om mij aan te nemen. Toen hadden wij het eerste WK in Doetinchem, het WK onder 20 in 2005. Zo begon het met de sportevenementen. Vervolgens heb ik gewerkt bij het EK onder 21 in Nijmegen, 2 jaar later. Daarna ben ik naar Zweden verhuisd. Zij hadden ook het EK onder 21, maar dan dus in 2009. Er was een stadion over waar ze nog geen venue manager hadden en dat ben ik gaan doen. Ik ben dus met al mijn spullen in de auto gestapt, en naar Zweden vertrokken.

Ik vind het nog steeds heel tof van mijn eerste baas dat hij het durfde om mij aan te nemen

Wat heb je gedaan na dat EK in Zweden?
Toen ben ik daar een beetje blijven hangen. Mijn nieuwe baan bij CSM Live ben ik daar begonnen, maar ik heb altijd rondgereisd. Ik ben negen maanden in Zuid-Afrika geweest. Maar hield dus wel mijn basis in Zweden. Vervolgens heb ik bij het EK 2012 gewerkt en ben ik met al mijn spullen van Zweden naar Engeland verhuisd. Het hoofdkantoor van CSM Live zit namelijk in Engeland. Ik vond het maar raar dat al mijn spullen in Zweden lagen, terwijl ik daar niet meer zo vaak kwam. In Engeland heb ik uiteindelijk zeven jaar gewoond. Ik heb daar voor toernooien van de FIFA gewerkt. Daarnaast heb ik anderhalf jaar in Brazilië gewerkt, de voorbereidingen gedaan voor het WK. Ik heb dus wel elke keer op een andere locatie gewerkt, maar mijn huis stond in Engeland.

Wat trekt jou dat je elke keer weer naar ander land vertrekt?
Dat heeft te maken met nieuwe uitdagingen. Zwitserland is heel leuk omdat ik houd van outdoor, bergen etc. Als je jarenlang met de FIFA werkt en je krijgt de kans om bij de FIFA zelf te komen werken, dan is dat een super mogelijkeid.

Is mogen werken bij de FIFA dan ook meteen het hoogtepunt van jouw carrière?
Voor mij is alles eigenlijk wel een hoogtepunt. Ieder moment op zich is een hoogtepunt. Toen ik voor de eerste keer ver weg reisde voor een baan, naar Zuid-Afrika, dat was een hoogtepunt. Maar anderhalf jaar in Brazilië was ook een hoogtepunt.

Wat zijn de dingen die je hebt opgepikt uit al die landen, die echt anders waren qua cultuur?
Toen ik naar Nederland ging, heb ik meteen de mensen opgezocht waarmee ik ging wonen. Zij hebben mij meegenomen naar een kroeg, maar ik had geen fiets. Dus zij hebben mij gewoon voorop de fiets genomen. In Duitsland doe je zoiets echt niet. Dat heeft echt te maken met Nederlandse gezelligheid. Het blijft ook zo hangen, omdat dat de eerste keer was dat ik echt naar een ander land ben gegaan. Omdat ik veel reis, raak ik gewend aan het feit dat ieder land zijn dingen heeft.

Inmiddels werk je voor de FIFA, woon je Zwitserland en heb je je leven daar opgebouwd. Wat onderscheidt jou denk je van anderen dat je dit nu hebt bereikt?
De ervaring uiteraard. Ik zit al heel erg lang in die wereld en mensen zien jou en waarderen jouw werk. En het is ook investeren. Ik heb heel veel geïnvesteerd, ik heb jaren gewerkt en ik heb altijd geprobeerd goed werk af te leveren.

Op welke investering ben je het meest trots?
Afgelopen jaar heb ik vier maanden in Frankrijk gewerkt voor het WK vrouwenvoetbal. Ook daar werkte ik voor het onderdeel branding. Als ik nu terugkijk naar een van die wedstrijden en je ziet op tv dat de branding van het stadion er zo goed uitziet, dan voelt dat goed en dus ben ik er erg trots op.

Juliane (l) tijdens het WK Vrouwenvoetbal in Frankrijk

Ben je als vrouw tegen dingen aangelopen in je loopbaan, die je als man niet zou zijn gebeurd?
Dat is moeilijk, want ik kan het niet vergelijken. Ik weet niet of de manier waarop iemand mij benaderd heeft, anders was geweest als ik een man was. Ik denk wel dat je als vrouw zijnde altijd harder moet werken om gezien te worden. Als ik kijk naar waar ik gewerkt heb en wie daar de bazen waren, dan waren dat meestal niet de vrouwen, maar toch de mannen. Het is moeilijk om specifieke situaties te omschrijven. Ik heb in heel veel landen gewerkt, onder andere in Qatar. Daarvan zou je zeggen: daar zie je het zeker heel duidelijk terug. Maar ook daar heb ik met veel vrouwen gewerkt. Het grappige is dat als ik mijn eigen team mag samenstellen, ik vaak vrouwen kies. Ik wil het niet zo zeggen, maar het is vaak zo dat vrouwen meer op details letten. En ze werken heel hard, dat is ook mijn ervaring. Ze steken er extra tijd in en willen het extra goed doen. Ik vind wel dat vrouwen iets meer moeten durven. Ze moeten zich uitspreken. Ik denk dat we moeten blijven pushen en moeten blijven opstaan.

Ik vind wel dat vrouwen iets meer moeten durven

Wat zijn je grootste learnings tot nu toe?
Een van de grootste learnings is dat als je het avontuur wil aangaan, je uit je comfort zone moet komen. Als je iets anders wil doen, moet je naar buiten stappen. Durf het avontuur aan te gaan en wees niet bang, dat is echt het allerbelangrijkste. Dus probeer nieuwe dingen uit; ga naar een nieuw land, probeer een andere baan. En als je dan naar een ander land gaat, doe dan ook de moeite om de taal te leren. Je kunt dan echt beter met de ander communiceren. En: je moet voor jezelf zorgen. Je kunt niet hopen dat een ander voor je gaat zorgen, je moet het uiteindelijk zelf doen.

Dat niet bang zijn, het gewoon doen, is misschien voor mensen een grote stap. Heb je daar tips voor?
Klein beginnen. Ik weet dat Esther altijd praat over vrijwilligerswerk. Ik heb ook een tijdje vrijwilligerswerk gedaan. Dat helpt voor je zelfbewustzijn, je leert mensen kennen. Het is een redelijk kleine en makkelijke stap.

Het WK atletiek in Berlijn waar Juliane als vrijwilliger actief was

Heb je nog een sportevenement dat je heel graag zou willen bezoeken?
De Olympische Spelen. Ik zou daar graag naartoe gaan als fan, zonder te moeten werken. Je kunt dan veel meer genieten en krijgt de sfeer beter mee dan wanneer je aan het werk bent. Maar ik was ook graag bij de finale van het  EK vrouwenvoetbal in Nederland aanwezig geweest.

Verwacht je nog een keer terug te keren naar Nederland?
Het is niet uitgesloten. Maar ik vind het heel moeilijk om te zeggen, omdat
je dan ook daar een baan moet kunnen vinden. Maar als ik oud ben en terug ga
naar een land, dan ligt Nederland mij wel het meest aan het hart. Daar voel ik
mij het meeste thuis.


Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *