fbpx
Inspiratie,  Interview

Opleidingsontwikkelaar KNVB Vanessa de Knegt: “In het begin had ik als vrouw het gevoel dat ik beter mijn best moest doen om te laten zien wat ik allemaal kan’’

Vanessa de Knegt is opleidingsontwikkelaar top bij de KNVB Academie. Momenteel houdt ze zich dus bezig met voetbal, maar Vanessa heeft een brede interesse in sport. Ze werkte eerder al voor de Gymnastiekunie, NOC*NSF en de Zwembond. In gesprek met Esther vertelt ze over hoe ze bij de KNVB is terecht gekomen, dat ze leert trots te zijn op zichzelf en de drive om anderen te helpen.

Kun je wat over jezelf vertellen?
Ik ben Vanessa de Knegt en ben eigenlijk altijd al met sport bezig geweest. Ik heb vroeger zelf geturnd, niet op hoog niveau, maar wel met volle overgave. Ik had de discipline van een topsporter, maar niet het
talent. Toen ik op de middelbare school zat, vroeg ik mij af: wat is er met sport te doen? Ik wist in ieder geval zeker dat ik geen gymleraar wilde worden. Bij mijn weten was de ALO alleen voor gymleraren, maar het bleek dat ze op de CALO in Zwolle ook andere studierichtingen hadden. Ik ben daar de
studierichting Sport en Beleid gaan doen (nu Sportkunde). Ik dacht: “als ik niet als topsporter mijn geld kan verdienen, dan lijkt me dit een prima optie!” Ik ben er eigenlijk ook toen pas achter gekomen hoeveel er om sport heen gebeurt. Je weet wel dat er competities georganiseerd worden, maar ik heb me tot dan toe eigenlijk nooit gerealiseerd waar een sportbond zich allemaal mee bezig houdt. Destijds
had ik nog het geluk vijf jaar studiefinanciering te hebben. Toen ik de ALO in vier jaar met veel plezier had gedaan, dacht ik: ik kan nu gaan werken, maar ik heb nog een jaar studiefinanciering waar ik iets mee kan. Ondertussen waren de sportopleidingen verder ontwikkeld en bleek er de studie Vrijetijdswetenschappen op de Universiteit van Tilburg te zijn. Ik heb de verkorte opleiding met als richting sport gevolgd. Mijn afstudeeronderzoek heb ik bij Gehandicaptensport Nederland (destijds NebasNsg) gedaan en tijdens het afstuderen ben ik ook parttime gaan werken bij de Gymnastiekunie.

Wat was jouw rol daar?
Daar was ik consulent Aangepast Sporten en projectleider Nederlandse Gymnaestrada. Als consulent Aangepast Sporten hield ik mij daar bezig met andere turn- en beweegvormen en opleidingen gericht op mensen met een verstandelijke beperking, kinderen met een motorische achterstand en (ex) hartpatiënten. Als projectleider van de Nederlandse Gymnaestrada was ik verantwoordelijk voor de programmering en overnachtingen van dit 3-daagse gymnastiek-, turn- en dansevent.

En toen?
Door het aangepast sporten, had ik ook contact met NOC*NSF.  Daar zochten ze iemand voor twaalf uur in de week op het gebied van gehandicaptensport. Ik dacht: dat kan ik mooi combineren met mijn functie bij de Gymnastiekunie; bij elkaar had ik een fulltime baan en de onderwerpen sloten ook goed bij elkaar aan. Bij NOC*NSF ging ik me bezig houden met het project ‘organisatorische integratie’, de
integratie van  de gehandicaptensport bij reguliere sportbonden  Op een gegeven moment was er een reorganisatie bij NOC*NSF en moest iedereen weer (intern) solliciteren. Dat heb ik uiteraard ook gedaan en ben toen in een nieuwe functie gekomen als projectleider Opleidingen, met als belangrijkste onderwerp de Kwalificatiestructuur Sport.

Hoe ben je uiteindelijk bij de KNVB terecht gekomen?
Ik ben eerst van NOC*NSF naar de Zwembond (KNZB) gegaan. NOC*NSF had toen een dienstverlenende tak, en ik heb als adviseur bij diverse bonden een of meerdere verschillende projecten mogen uitvoeren. Van een project om meer internationale bestuurders te krijgen tot sportmarketingplannen en vernieuwing van opleidingen. Op een gegeven moment kreeg ik een opdracht bij de Zwembond. Na acht jaar dacht ik: NOC*NSF is heel leuk, maar ik wilde weer een
beetje met de voeten in de klei. En ik wil vooral mijn werk dichter bij waar de sport echt plaatsvindt doen.  Ze zochten iemand bij de zwembond, dus uiteindelijk heb ik een paar gesprekken gehad en kon ik daar aan de slag als Programmamanager opleidingen. Ik heb bijna 6 jaar met heel veel plezier bij de KNZB gewerkt. Toen ik een vacature bij de KNVB Academie tegenkwam, heb ik hierop gesolliciteerd, mede omdat ik graag een keer in het voetbal  wilde werken, en ik werd tot mijn grote blijdschap aangenomen! Ik houd mij nu bezig met het ontwikkelen van opleidingen.

Jij richt je echt op de trainers?
Ja, ik richt mij op trainer-coaches en dan met name eigenlijk de topopleidingen. Ik heb 2 collega’s die hetzelfde doen als ik, maar dan voor de breedtesport opleidingen. Ik ontwikkel de opleidingen UEFA A, UEFA A Youth, UEFA Pro, UEFA Goalkeepercoach A en de Hoofd Opleiding Pro. Het klinkt misschien vaag als ik uitleg wat ik doe, maar mijn rol is om de opleidingen onderwijskundig zo goed mogelijk te maken. Dus dat een deelnemer aan een van onze opleidingen een zo groot mogelijk leerrendement heeft.  Het is eigenlijk allemaal faciliteren van het zo goed mogelijk kunnen leren door een deelnemer. We hebben een bepaalde visie op leren en opleiden die we in alle onderdelen van ons onderwijs doorvoeren. Ik
probeer bij alle onderdelen waar een opleiding bij ons uit bestaat, dat zo goed onderwijskundig mogelijk in te richten zodat de deelnemer daar het meeste van leert. Uiteindelijk leiden we ze op om de beste voetbaltrainer-coach te worden, passend bij de doelgroep waaraan training wordt gegeven.

Groep UEFA Pro 2017 met in het midden Vanessa

Zijn er bij de KNVB Academie meerdere vrouwen, of ben jij de enige?
Er zijn wel meerdere vrouwen, maar niet in mijn functie.

En hoe is dat voor jou als vrouw?
Ik ben eraan gewend en kan er prima mee omgaan. Ik heb superleuke collega’s, dat is het belangrijkste. Uiteraard is het soms ook fijn dat er ook andere vrouwen werken omdat je daarmee weer andere zaken bespreekt dan met mannelijke collega’s. En als je in het voetbal gaat werken, weet je dat
er meer mannen dan vrouwen werkzaam zijn. Dus het is dan ook aan mij om hiermee
om te gaan. En als ik dat niet kan, dan moet ik niet in het voetbal gaan werken.

En zijn er dan dingen waar je tegenaan gelopen bent als vrouw, die je als man niet zo snel had gehad?
Ik zat voor het eerst sinds mijn aanstelling samen met een aantal mensen in een overleg. Mijn collega was ook nieuw, hij is de organisator van de opleiding en ik ben de opleidingsontwikkelaar. Toen werd aan mij gevraagd: ‘’Vanessa, maak jij even de notulen?’’ ‘’Nou, nee, dat doet hij, dat is zijn werk.’’ Dat was een dubbele shock voor hen. Ten eerste omdat ik niet diegene was die het administratiedeel deed en dat het wel een man was die dat deed. Dat was blijkbaar even wennen voor een aantal personen. En ik had in het begin het gevoel dat ik als vrouw soms beter moet laten zien wat je allemaal kan en harder moet werken om hetzelfde voor elkaar te krijgen als een man. Ondertussen heb ik dat wel opgebouwd en merk ik eigenlijk geen verschil meer.

Het is er zo ingeslopen dat mensen zich er niet eens bewust van zijn. En om verandering te creëren is het belangrijk dat mensen zich er bewust van worden. Daar valt nog winst te behalen.
Maar ik moet wel zeggen dat ik binnen de Academie vanaf dag één goed ben opgenomen; we zijn allemaal gewoon collega’s.

Waar ben jij het meest trots op?
Eigenlijk gewoon op hoe ik het überhaupt allemaal regel. Ik denk dat ik het meest trots ben op het feit dat ik binnen de hele sport een beetje mijn plek heb gevonden. En ik ben trots op het feit, en dat heeft met persoonlijkheid en karakter te maken, dat ik leer om er trots op te zijn. Dat kost mij zoveel moeite. Ik denk vaak, bijvoorbeeld bij dit interview: waarom ik, wat heb ik nou te melden? Ik leer steeds meer dat ik misschien wel iets goed doe.

En ik ben trots op het feit, en dat heeft met persoonlijkheid en karakter te maken, dat ik leer om er trots op te zijn

Wat zijn eigenschappen die jou op deze positie hebben gebracht?
Makkelijk schakelen en flexibel zijn, zijn voor mij erg belangrijk.  Ik kan dingen makkelijk van verschillende kanten bekijken, dat is ook mijn kwaliteit. Ik kan mensen wat dat betreft bij elkaar brengen. Ik ben leergierig en daarnaast heb ik zelfdiscipline en doorzettingsvermogen, dat heb ik ook vanuit het turnen meegekregen. Ik vind dat ik alles moet kunnen en daar kom je ook heel ver mee. Mijn sportachtergrond draagt dus ook bij aan het feit dat ik zo ver ben gekomen. En sowieso mijn algemene, brede interesse in sport. Ik vind het fijn dat ik niet afhankelijk ben van het voetbal. Ik vind het nu echt de tofste baan van de wereld, maar dat kan over drie jaar weer anders zijn. Voor mij is voetbal niet heilig.

Ik vind het nu echt de tofste baan van de wereld, maar dat kan over drie jaar weer anders zijn. Voor mij is voetbal niet heilig

Wat drijft jou?
Plezier, dat is voor mij echt het belangrijkste. En ik help graag anderen, ik wil graag andere mensen iets leren en hen helpen zich te ontwikkelen.

En hoe ontwikkel jij jezelf?
Ik heb vorig jaar een opleiding gevolgd op het gebied van onderwijskunde: adviseren en ontwerpen van leren in organisaties. Dus niet specifiek in de sport, maar juist iets algemener. En ik ontwikkel mijzelf door steeds bewuster te luisteren en te kijken naar wat ik doe. Wie ben ik en hoe kan ik zelf beter worden? Ik vind dit interview bijvoorbeeld voor mij een leermoment.

Study group UEFA in Zweden

Wat zou jij tegen je jonge zelf willen zeggen?
Dat ik wel wat zekerder van mezelf mag zijn. Maar het heeft me wel ver gebracht dat die zekerheid er niet altijd was, want daardoor heb ik altijd extra mijn best gedaan en ik denk dat dat de reden is dat ik nu op deze positie zit.

Op welke manier heeft het je ver gebracht?
Doordat ik een soort van faalangst heb, en niet zeker van mijzelf ben, ben ik toch wel altijd dingen gaan doen. Tussen perfectionisme en faalangst zit een heel dun scheidingslijntje, maar ik heb altijd gedacht
vanuit: ik moet dat toch kunnen. Houd dat vol, dat had ik tegen mijzelf gezegd. Geniet ervan, houd er plezier in.

Wat zou je willen achterlaten in de sportwereld/wereld?
Toevallig heb ik daar laatst over nagedacht. Ik hoop dat mensen dan zeggen: ‘’zij heeft mij geleerd/geholpen/vrolijk gemaakt.’’ Het hoeft voor mij niet eens iets per se in de sport te zijn, maar ik wil dat de mensen verder zijn gekomen door iets dat ik heb gezegd of gedaan. Toevallig heb ik daar een voorbeeld van. Een ex-collega van mij vertelde me laatst dat ze een nieuwe baan had. Omdat ik eerder aan haar had aangegeven dat ik het na mijn overstap naar een andere werkgever echt weer heel leuk had heeft dat haar extra vertrouwen gegeven. Ik heb destijds gezegd: “super leuk, een nieuwe uitdaging!” Zij vertelde: ‘’Doordat jij hebt gezegd dat je als je naar een nieuwe plek gaat, je weer een frisse start kunt maken, ben ik over de streep getrokken.’’ Dat vind ik mooi en deze bijdrage hoop ik vaker te kunnen leveren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *