Interview

Presentator, reporter en producer Samantha van Wijk: ‘’Wat je uitstraalt, trek je aan. Alles wat je met passie doet, komt wel goed’’

Je kunt Samantha van Wijk niet in het hokje van presentator te plaatsen, want deze alleskunner houdt zich met veel meer dingen bezig. Ze startte ooit bij de lokale omroep, ging naar SBS en kwam uiteindelijk bij Eurosport terecht. Deze zomer zou ze voor NU.nl verslag doen van de sportzomer, maar corona gooide roet in het eten. Desondanks blijft ze positief en pakt ze nieuwe zaken op. Esther spreekt met Samantha over haar ervaringen in de sportwereld, optimisme en haar idool Arnold Schwarzenegger.  

Hoe ben je met sport in aanraking gekomen? 
Eigenlijk komt het door mijn vader, die kijkt alle sporten. Als meisje van vijf zat ik al naast hem op de bank tijdens voetbalwedstrijden, de Tour de France, het schaatsen; ik vond het allemaal prachtig! Mijn vader heeft altijd gevoetbald en was leider van het eerste team van Stormvogels TelstarIk stond dus bijna elk weekend op een voetbalveld.  

Heb je zelf ook gevoetbald? 
Ik heb zelf niet gevoetbald. Wel heb ik in 2014 bij Sportclub Only Friends kinderen met een beperking geholpen met voetbaltraining. Mijn moeder is super sportief en is zelfs ‘Miss Bodybuilding’ geweest. Ze stond vijf dagen in de week in de sportschool spierballen te pompen. Ik doe zelf ook aan zware krachttraining, hardlopenwielrennen en mountainbiken. Dat is een heerlijke uitlaatklep. Daarnaast rijd ik motor. 

Wist je altijd al dat je heel graag iets met motor- en autosport wilde doen? 
Ja, ik ben gewoon een adrenaline junkie. Ik zat als klein meisje al op een crossfiets en ik ben altijd al gek geweest op mooie auto’s en motoren. Daarnaast woonde ik vlakbij Circuit Zandvoort, dus als de wind de goede kant op stond kon ik de ronkende motoren al horen.  

Wat voor opleiding heb je gedaan? 
Ik wist al vanaf mijn achtste dat ik televisie wilde maken. Ik was gek op sport, reizen en de natuur. Mijn moeder zei: ‘’jij wil een soort Joop van den Ende worden op je achtste? En dat weet je nu al?’’ Ik vind het gewoon leuk om dingen te bedenkenDus daar heb ik ook mijn opleiding op uitgezocht. Ik heb de studie Media en Entertainment Management gevolgd, deze heb ik in drie jaar afgerond. Ik wist precies hoe ik die wilde invullen: in de richting van televisie en journalistiek. Vervolgens heb ik de pre-master Beleid, Communicatie en Organisatie gedaan. Tijdens mijn studie werkte ik al bij de lokale omroep. 

Later kwam ik terecht bij RTV Noord-Holland, daar presenteerde ik NH Sport. Dat was een talkshow vanuit het AZ Stadion. Naar aanleiding daarvan werd ik benaderd door Eurosport en die vroegen: ‘’zou jij bij ons willen werken? Wij zien dat jij heel veel passie voor sport hebt.’’ Ze zochten een presentator die ervaring had met het maken van live televisie en zelf de regie op zich kon nemen. Ik dacht: dit is fantastisch, wat een geweldige kans! Toen wist ik nog niet voor welke sport. Ze vertelden dat het over de MotoGP ging. Ik weet wel wie Valentino Rossi is, maar verder zat ik er niet heel erg in. Maar ze zeiden: ‘’dat maakt niet uit. We hebben de rechten gekregen voor de aankomende vier jaar, dus je hebt gewoon de tijd om daarin te groeien.’’ Toen ben ik echt voor de leeuwen gegooid en de pitlane in gegaan met mijn microfoon. Het eerste jaar was heel zwaar, want je moet weten hoe het spelletje werkt, je moet zo’n 90 coureurs kennen want ik deed alle klassenmaar je moet ook de teammanagers, mecaniciens en perschefs kennen. Ik vond het te gek! Ik reisde de hele wereld over voor de Grand Prix. 

Hoe ziet die wereld eruit? 
Mijn collega’s waren vooral nietNederlands. Ik werkte samen met Eurosport Duitsland, Frankrijk en Roemenië. En verder heb je bijvoorbeeld BT SportsSky Sports en Movistar. Dus het is heel internationaal. Ook de MotoGP teams komen overal en nergens vandaan. 
Hoe is dat dan onderling? 
Het is fantastisch! Het is eigenlijk een reizend circus, een familie. Iedereen kent elkaar. De meeste mensen zitten al jarenlang in die wereld, dus als je nieuw bent val je meteen op. Iedereen dacht in eerste instantie: ‘’wie is zij?’’ Maar ze hielpen mij bijvoorbeeld bij interviews, dus dat was heel fijn. Ik heb iedereen vragen gesteld om maar zo snel mogelijk te kunnen groeien en beter te kunnen worden. Dat konden ze heel erg waarderen. Mijn hoofd ontplofte zowat, maar ik wilde ervoor gaan. Als ik iets doe, dan wil ik het goed doen. Dus ik heb mij daar helemaal in vastgebeten. 

Het tweede jaar ging al wat makkelijker. En in het derde jaar stond ik er. Uitgeleerd ben je natuurlijk nooit. Maar motosport is klein in Nederland en ik wilde graag wat meer doen dan alleen MotoGP. Dus dat heb ik aan Eurosport voorgelegd, maar zij zeiden: ‘’dat kan niet, want wij hebben jou echt aangetrokken voor de MotoGP.’’ Dat vond ik volstrekte onzin, want ik kom helemaal niet uit die wereld. Dus ik zeg: ‘’jullie hebben van mij een MotoGPmeisje gemaakt. Niet dat dat erg is, maar ik zou ook graag andere sporten willen doen.’’ Ik moest voor mijzelf kiezen en besloot – met pijn in het hart – een punt achter mijn carrière in de MotoGP te zetten. Toen ben ik Sam’s Sports Stories gaan maken. Met mijn vlogcamera ben ik langs diverse topsporters gegaan. Ik heb bijvoorbeeld een dagje meegelopen met Ranomi Kromowidjojo. Zij leerde mij de perfecte start en ondertussen stelde ik haar vragen over het leven. Je leert dan een beetje de persoon achter de sporter kennen. Ik heb dit ook bijvoorbeeld ook met Rico Verhoeven en Nyck de Vries gedaan.  

Mede door die vlogs kreeg ik een opdracht bij Veronica voor de Volvo Ocean Race. De zeilers kwamen terug na negen maanden en ik mocht met ze bespreken hoe het was geweest. Dat waren gesprekken variërend van heel intens en verdrietig, naar hele leuke en grappige momenten. Dat was bijzonder om te doen. In 2019 heb ik voor de FIFA het WK vrouwenvoetbal gedaan als reporter en producer. Samen met een team verzorgden wij alle content rondom de Oranje Leeuwinnen. 

Hoe ben je daar terecht gekomen? 
Via een oud-collega van mij bij Eurosport. Hij zat altijd in mijn oortje te tetteren als ik de MotoGP deed. Ze zochten nog iemand als reporter en producer en toen zei hij: ‘’dan moet je Samantha even bellen.’’ Ze hadden de voorkeur voor een vrouw, omdat het hier over het WK voor vrouwen ging. En dan is het wel zo leuk als een vrouw dat doet, die ook nog een beetje verstand van voetbal heeft. Zo zie je maar weer hoe belangrijk je netwerk is, want anders denken mensen niet aan jou.  

Daarna kwam ik bij NU.nl terecht met het oog op de mooie sportzomer van 2020. Ik kon hier de Formule 1 doen en het EK voetbal. En ik zou ook naar de Olympische Spelen in Tokio gaan, dat was een grote droom. Al mijn accreditaties waren geregeld, de tickets en het hotel. Ik dacht: dit wordt mijn topjaar, ik mag zoveel verschillende dingen doen! Maar in maart ging overal een dikke, vette streep doorheen. Ik heb bij NU.nl nog wel wat F1 podcasts kunnen doen, maar ik ben daar  freelancer dus dat was even slikken. 

 

Omdat de sport stil lag ben ik iets anders gaan doen: ik heb mij gestort op de bedrijfsvideo’s. Voor het Museumkwartier heb ik bijvoorbeeld een videocampagne gemaakt. Ik ben daar met diverse ondernemers gaan praten over de impact van corona op hun business en heb alles in beeld gebracht. Voor dit soort dingen is zeker een markt. Ik heb zelf een camera, zendertjes, statieven, lampen, alles wat je nodig hebt om dit soort content te maken. Ik denk mee met concepten, schrijf de scripts, film zelf, doe de interviews en monteer het dan. Ook ben ik bezig met het uitwerken van formats. 
Sinds kort maak ik wekelijks een radioshow vanuit de NPO Campus, samen met oud-collega Koos van Plateringen op KX Radio. Dat is me toch leuk! 
En ik heb een mooie podcast set besteld – deze kan elk moment binnenkomen – want ik moet natuurlijk wel blijven creëren 

Waar ben jij het meest trots op? 
Ik denk dat ik het meest trots ben op mijn optimisme. Ik zie altijd dingen die ik wel kan doen. En ik ben veelzijdig, heel allround. Ik voel mij ook voor niets te goed. Als mensen je zien op televisie kunnen ze wel eens denken: ‘’dat is echt een diva.’’ Die hebben geen idee dat ik achter de schermen ook keihard aan de bak ben, alles zelf voorbereid en voor NU.nl bijvoorbeeld met mijn camera en statief sta te sjorren, de interviews zelf film en dan edit. 

Jij werkt in een wereld waar vooral mannen werken, hoe is dat? 
Als je binnenkomt in zo’n mannenwereld val je natuurlijk meer op en denken ze: ‘’wie is zij? Wat doet ze? Hoe ver kunnen we gaan bij haar?’’ Je hebt er altijd types bij zitten die wat proberenoohla-la roepen als je door de pitlane loopt of berichtjes sturen. Gelukkig kregen ze al snel door dat het zinloos was, waardeerden zij mij vanwege mijn werkkwaliteiten en werd ik meer als ‘one of the guys’ gezien.  

Aan de andere kant: als ik in de pitlane liep en ik had een interview nodig, omdat het motorblok van Rossi was ontploft, dan kreeg ik dat voor elkaar. Ik wapperde dan even met mijn plopkap van mijn microfoon en dan keek de teammanager naar mij. Hij vroeg: ‘’wat ga je vragen?’’ En dan zei ik: maakt niet uit, als je maar een antwoord geeft. Dan zag je die andere journalisten kijken: ‘’maar hoezo krijgt zij als eerste een reactie en wij, die al twintig jaar hier rondlopen, niet?!’’ In sommige gevallen is het een voordeel in plaats van nadelig en seksistisch. Ik denk zelfs dat mannen loslippiger zijn wanneer zij door een vrouw geïnterviewd worden. 

Welke doelen heb je nog? 
Gewoon lekker doorgaan met wat ik nu doe. Sport, verhalen vertellen en unieke content maken zijn mijn grootste passies. Het liefst zou ik bij een zender werken waarbij ik zelf programma’s mag maken en presenteren. Zowel in de studio als op locatie. Dat zou wat meer stabiliteit geven. En laat ik voorop stellen dat ik vooral heel dankbaar ben voor wat ik allemaal heb mogen doen. 

En wat doe je dan om top-of-mind te blijven? 
Dan verzin ik nieuwe dingenIk kan bijvoorbeeld de documentairekant op of iets meer gaan schrijven. Ik bedenk altijd wel weer wat. Maar ik ben ook een vrouw. En vrouwen op televisie of voor de camera, hebben ook een bepaalde houdbaarheidsdatum. Mannen mogen tot hun zeventigste doorgaan en dat wordt allemaal geaccepteerd. Maar zodra een vrouw ouder wordt, is het allemaal niet meer zo interessant en dan zetten ze liever een jonge bloem van twintig neer. Dus dat speelt ook mee. Maar ik heb altijd zoiets van: wat je uitstraalt, trek je aan. Alles wat je met passie doet, komt wel goed.  

Wat zou je tegen de jonge Samantha willen zeggen? Of welk advies zou je jonge vrouwen geven? 
Ga niet zitten afwachten, maar doe het zelf als je iets heel graag wil. Heel veel mensen willen iets, proberen het en krijgen een ‘nee’ te horen. Negeer dat. Als je echt iets graag wilt, dan lukt het je wel.  

Al van jongs af aan is Arnold Schwarzenegger mijn grote idool. Niet alleen vanwege zijn spierballen, maar juist vanwege zijn levensverhaal. Hij heeft ook een eigen succesformule: the six rules of Arnold Schwarzenegger. Als ik er even doorheen zit, of als iets niet gaat, dan pak ik die erbij. Daar haal ik mijn kracht uitThe six rules of Arnold Schwarzenegger: Trust yourself. Break some rules. Don’t be afraid to fail. Ignore the naysayers. Work like hell. Give something back. 

One Comment

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *