Inspiratie,  Interview

Programmamanager Doortrappen Juul van Rijn: ‘’Ik vind het heel tof dat waar ik al jaren naar streef, dit nu door die rottige periode nog meer urgentie krijgt’’

Juul van Rijn kun je niet in één hokje stoppen, ze is als het ware een zevenkampster zoals in de atletiek. Sinds juni 2018 is ze zelfstandige en stuurt ze het programma Doortrappen aan. Maar ze heeft ook jarenlange ervaring als communicatieadviseur, formateur preventieakkoord, is bestuurslid bij de Nederlandse Triathlon Bond en is regelmatig dagvoorzitter. In gesprek met Esther vertelt Juul over haar drijfveren, gezondheid en de passie voor roeien.

Waar ben je momenteel mee bezig?
Ik ben nu programmamanager bij het programma Doortrappen: veiliger doorfietsen tot je 100ste. Dit doe ik in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Ik ben een externe manager, maar het programmabureau van Doortrappen is nu onderdeel van het ministerie. Ik heb daarom ook mijn weg moeten weten te vinden in het politieke werkveld en beleid bijvoorbeeld. Ik heb de opdracht om het programma verder te ontwikkelen, naar buiten uit te dragen, een netwerk op te bouwen en ervoor te zorgen dat alles uitgevoerd wordt. Ik vind het prettig om die breedte in de gaten te houden.

Hoe ben je op die plek bij het ministerie terecht gekomen?
Ik heb veertien jaar bij Kenniscentrum Sport & Bewegen gewerkt. Ik ben begonnen als communicatieadviseur voor de campagne 30minutenbewegen. Wij hebben er alles aan gedaan om zoveel mogelijk Nederlanders mee te krijgen in het verhaal van dertig minuten bewegen, waarom je dat moet doen en hoe je dat kunt invullen. Daarna zijn er nog een aantal andere beweegcampagnes geweest waar ik coördinator van was en deed ik corporate communicatie. De laatste paar jaar was ik ook gedetacheerd. Vanuit het Kenniscentrum heb ik een halfjaar gewerkt voor Vereniging Sport en Gemeenten in Den Haag en daarna twee jaar bij het Landelijk Kennisinstituut voor Cultuureducatie en Amateurkunst in Utrecht. Ik merkte dat ik het onwijs leuk vond om bij zo’n nieuwe organisatie aan het werk te gaan, ik kreeg er energie van en het ging mij makkelijk af. Je begint met een schone lei aan je opdracht en leert nieuwe mensen en werkvelden kennen.

Ik word altijd erg enthousiast als mensen voor zichzelf beginnen! Dus op een zeker moment dacht ik: dat moet ik ook maar eens gaan doen

Ik word altijd erg enthousiast als mensen voor zichzelf beginnen! Dus op een zeker moment dacht ik: dat moet ik ook maar eens gaan doen. Ik heb mijn baan bij het Kenniscentrum opgezegd. In de zomer ben ik gaan solliciteren en al snel kwam de vacature van communicatieadviseur bij Doortrappen voorbij. Ik had bij het Kenniscentrum gewerkt voor het ministerie van VWS en ik merkte dat ik de kennis en mijn netwerk heel goed kon meenemen naar dit andere ministerie. Vervolgens ben ik daar begonnen. Sinds februari 2019 ben ik de programmamanager van Doortrappen.

Je bent in 2018 gestart als zelfstandige, waarom ben je dat gaan doen?
Het geeft je enorm veel vrijheid en je kiest zelf waaraan je wilt werken. Je kunt ook beter focussen. Na jarenlang te hebben gewerkt in een middelgrote organisatie vind ik het nu heel inspirerend om in mijn eenmansorganisatie bezig te zijn. Weliswaar voor vaak grote opdrachtgevers, maar de projecten waarvoor ik word gevraagd zijn helder en hebben een begin en een einde. Meestal.

Welke projecten doe je nog meer?
Sinds kort ben ik formateur van het lokale preventieakkoord voor de gemeenten Rheden en Rozendaal. Een flinke uitdaging, want eind april moet de adviesaanvraag voor uitvoeringssubsidie zijn ingediend bij de VNG. Als formateur begeleid je het proces en bewaak je de hoofdlijnen, de partners samen zijn eigenaar van het akkoord. Ook deze opdracht zet in op de breedte: met meerdere organisaties uit de gemeenten, zowel publiek als private, en op meerdere preventiethema’s moet je komen tot een overkoepelend en gedragen akkoord. Een mooie opdracht.

Verder ben ik de communicatieadviseur bij de BSNC, de branchevereniging voor Sport en Cultuurtechniek. Voor de vereniging doe ik enerzijds de ‘hardcore’ communicatietaken als het verzorgen van de inhoud van de website, nieuwsbrief, artikelen schrijven en evenementen (mede) organiseren. En anderzijds is de hoofdtaak van een branchevereniging de leden binden en helpen, en kan communicatie daar een belangrijke rol in spelen. Met de kleine groep mensen op het bureau van de BSNC (vier ZZP-ers) is het erg leuk werken met een hoop energie.

Je bent ook dagvoorzitter, doe je dat alleen in het gebied van sport & bewegen of ook breder?
Breder. Het leuke van dagvoorzitterschap is dat je je in korte tijd verdiept in een organisatie en hun evenement. Ze willen iets met zo’n dag, hebben daar een doel bij en jij wordt dan gevraagd om het aan elkaar te praten, te interviewen en de juiste toon en sfeer neer te zetten. Ik vind het leuk om mijzelf te verdiepen in nieuwe onderwerpen.

Gezondheid is dus de rode draad in jouw carrière. Hoe kijk je in deze tijd (corona) tegen dat onderwerp aan?
Nog belangrijker! Ik vind het heel bijzonder dat waar ik al jaren naar streef in mijn werk en in mijn privé, dit nu door die rottige periode nog meer urgentie krijgt. Vanuit mijn werk probeer ik daar weer een bijdrage aan te leveren.

Ik had dus een examen gehaald in mijn oude sport, daar ben ik trots op!

Waar ben je het meest trots op?
Ik houd van sporten en bewegen, ik doe een aantal verschillende sporten. Ik ben geen wedstrijdsporter die als eerste over de finish komt, maar ik vind het erg prettig om bijna elke dag iets te doen. In mijn studententijd heb ik geroeid in Wageningen, en ook toen ik net aan het werk was. Daarna heb ik twintig jaar niet geroeid. En een paar dagen geleden heb ik mij weer aangemeld bij een roeivereniging hier in de buurt. En ik vind het zo kicken! Nu mag je alleen skiffen, want je mag niet met zoveel mensen in een boot zitten. Dat was even wennen, want het is heel wiebelig. Na de derde keer zeiden mijn mede-roeiers: ‘’Je moet nog wel examen doen.’’ Examen doen?! Afgelopen woensdag was het dan zover en liepen er twee dames mee op de kant. Ze zeiden: ‘’We zien het wel hoor, we schatten je in op niveau twee.’’ Ik had dus een examen gehaald in mijn oude sport, daar ben ik trots op!

Wat zijn eigenschappen die jou hebben gebracht op de plek waar je nu zit?
Ik ben enthousiast en dat meen ik ook echt. Ik ben een verbinder, ik houd van mensen en ik vind het leuk om met hen in contact te komen. Ook wanneer iemand moeilijk doet of eerst de kat uit de boom wil kijken.

Welke van deze eigenschappen vind jij typisch vrouwelijk?
Ik denk dat verbinden. Bij een sollicitatiegesprek werd aan mij gevraagd: ‘’Waar heb je nou moeite mee?’’ Nou, met mensen die absoluut niet empathisch zijn. Dan mis ik die connectie. Wat mij betreft is samenwerken altijd mensenwerk. Maar is dat typisch vrouwelijk? Zou kunnen.

Ben je als vrouw tegen dingen aangelopen wat je als man minder hebt gehad?
Nee, ik vond sommige dingen wel lastig in mijn werk, maar daar leer je mee omgaan. Na mijn afstuderen, heb ik een aantal jaar bij L’Oréal gewerkt op de verkoop binnendienst. En toen dacht ik: als ik nou heel hard werk, en het heel goed doe, dan ga ik vanzelf naar boven. Op een gegeven moment zag ik mensen die minder hard werkten, wel met de baas ging golfen en die opeens een internationale manager werden. Krijg nou wat! Wordt die figuur dat nou zomaar? Ja, dat wordt hij zomaar. Ik zag dus dat het niet alleen maar hard werken is, maar dat je ook op andere manieren zichtbaar moet zijn. Daar moest ik nog wat handiger in worden destijds.

Welke tips zou je geven aan de Juul van vijftien jaar geleden?
Doe dingen waar je blij van wordt. Als je jouw enthousiasme er insteekt, dan heb je al de helft gewonnen. En dan doe je werk ook met plezier.

Welke tips zou je geven aan jonge vrouwen die ook zo’n carrière ambiëren?
Regel het goed en geloof in je keuzes. Bij Kenniscentrum Sport & Bewegen hadden we een aantal collega’s die net een baby hadden gekregen en die laveerden tussen werk, thuis en de opvang. Die worsteling is zo jammer. Want ook al besluit je om drie dagen te werken, en geen vijf zoals je dat eerst deed, dan kun je er ook vol voor gaan. Ga je er dus niet schuldig om voelen. Geef bij je werkgever aan dat je over een aantal jaar weer een dag extra wil werken. Geef dus aan wat je wil en laat je daarin zien. Wees daar zelfverzekerd in en niet verontschuldigend.

Heb je een bepaald levensmotto?
Daadkracht is de bron van weerbaarheid. Die stond op een poster die mijn man heeft gekocht en dat willen wij onze zoons ook meegeven. Het is een beetje een variant op: Niet lullen maar poetsen. Je moet gewoon beginnen en het helpt om een taak of project wat je lastig vindt in kleine stukjes op te knippen.

Wil je nog iets kwijt?
Meer vrouwen op congressen als sprekers! Ik word zo geërgerd als ik weer de line-up zie van een congres in de sport of de mobiliteit, met alleen maar mannelijke sprekers. Ik heb een aantal jaar in de stuurgroep gezeten van de Dag van het Sportonderzoek en dan bespraken we wie we konden vragen. Vervolgens werden er alleen maar namen van mannen opgenoemd. Elk jaar zei ik: Ik wil ook vrouwen. Maar ze kwam maar niet op namen. Vervolgens dacht ik samen met collega’s na over een rijtje met vrouwen en stuurden we die op. Later hoorde ik dat mijn opvolger dezelfde vraag stelde:  “Net zoals jij altijd deed, Juul”.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *