fbpx
Irma Woud, van blunder tot blessing
Van blunder tot blessing

Van blunder tot blessing: Een blog met gevolgen

Wie is het niet overkomen; in de verkeerde trein stappen, een reply to all sturen die alleen voor die ene collega bestemd was of op het laatste moment ontdekken dat je iets cruciaals bent vergeten. Dat je denkt: oh nee, sufferd! Soms leidt zo’n blunder tot nieuwe kansen en wordt het een blessing. Lees hier over de blunder en de blessing van Irma Woud.

Irma Woud is schaatser, fietser en tekstschrijver/redacteur/marcomspecialist. Trainde bijna 10 jaar in de Friese schaatsselectie en werd twee keer wereldkampioen Masters. Studeerde Communicatiekunde, Zweeds en Sportmanagement en werkte onder andere bij de KNSB en de Nederlandse Wandelsport Bond. Laatste klus: de marketingcommunicatie verzorgen voor de Utrechtse Fietsvierdaagse 2019.

‘In 2007 deed ik mee aan het WK schaatsen voor Masters in Calgary. Om het thuisfront op de hoogte te houden maakte ik een blog aan. Kon ik meteen mijn schrijfvaardigheden oefenen. Het werd een prachtig kampioenschap met uiteraard veel nieuwe persoonlijke records. Wat wil je, als je voor het eerst op de snelste ijsbaan ter wereld wedstrijden rijdt. Ik ging naar huis met zilver.’

‘In de jaren erna plaatste ik af en toe een nieuw blog. Reacties kreeg ik nooit, dus ik had de indruk dat niemand mijn schrijfsels echt las. Ik voelde me dan ook niet geremd een kritisch blog te plaatsen over onze clubtrainer. Een man met een flinke gebruiksaanwijzing die met diverse leden de nodige aanvaringen had. Ook met mij. Pogingen om het daar met hem over te hebben slaagden niet, vandaar dat ik mijn ergernis in een blog opschreef.’

Ook op deze kritische blog werd niet gereageerd

‘Ook op deze kritische blog werd niet gereageerd. Tot anderhalf jaar later, ergens midden in het schaatsseizoen. Toen ik thuis kwam vertelde mijn partner dat een clublid hem boos had opgebeld en eiste dat ik per direct werd geroyeerd door de schaatsclub. De trainer had namelijk mijn blog gelezen en was zo boos dat hij niet langer onze trainer wenste te zijn. Het clublid wist hoe moeilijk het was trainers te vinden dus hij wilde deze trainer niet kwijt, vandaar zijn eis.’

‘Ik durfde me bijna niet meer te vertonen op de ijsbaan. Wat had ik aangericht? Al vond ik het geen groot gemis dat deze trainer op zou stappen, ik had het verpest voor de andere schaatsers. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik het blog had gepubliceerd.’

‘Uiteindelijk wordt de soep niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. De trainer is inderdaad opgestapt en ik ben nog altijd lid van de club. Meerdere clubleden deelden mijn mening over het gedrag van de trainer en waren blij dat hij was gestopt. Uiteindelijk ook het clublid dat mijn royement had geëist. We kregen de gezelligheid van samen sporten er weer voor terug.’

Heb je ook een blunder begaan die uiteindelijk een blessing bleek en wil je die met ons delen? Laat het ons weten en stuur een mail naar info@kickes.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *